Een rampzalig energiebeleid

De grote Franse schrijver Honore de Balzac (1799-1850), beschrijft in zijn “La Comedie Humaine”, hoe de mens van die tijd, in zijn honger naar macht, rijkdom en aanzien, zich bedient van list, bedrog en valse beloften, om zijn medemens een rad voor ogen te draaien. Dat alles achter een masker van fatsoen en oprechtheid.

Zelf vormde hij daarop geen uitzondering, net zomin als de politieke mooipraters van vandaag de dag. Die alleen dankzij een minimaal machtsoverwicht, hun zin konden doordrijven met het aannemen van een klimaatwet. 

Een wet die geheel gebaseerd is op de theorieën, conclusies en oplossingen van het IPCC, een vooral politiek- economisch, pseudowetenschappelijk orgaan, dat maar hardnekkig het biogas CO2 blijft beschuldigen als bron van alle klimaatveranderingen en ellende en van ons nog te wachten staande klimaatrampen.

De oorzaak van deze verhoogde CO2 uitstoot, samen met de uitstoot van milieuverontreinigende afvalstoffen als fijnstof, roet en zwavel en stikstofverbindingen, ligt in de verbranding van fossiele brandstoffen, een proces dat al speelt sinds 1850 en bekend staat als de industriële revolutie.

De zoektocht naar alternatieve brandstoffen, zonder uitstoot van bovengenoemde producten, en met name van het gedemoniseerde CO2, de bron van al het kwaad, zou dan natuurlijk de hoogste prioriteit moeten hebben.

Want daarmee zou de wereld in een klap verlost worden van de gesel die de wereld al sinds 1850 tiranniseert. Tot op de dag van vandaag en zoals de zaken er nu voor staan, nog lange tijd. Gelukkig is er het IPCC, die de schade beperkt weet te houden. Die bestrijdt dit gas te vuur en te zwaard, koste wat het kosten moet.

Toch een raar verhaal. Want er bestaan allang energiebronnen die in staat zijn om duurzaam en overvloedig een energieleverancier te produceren die bij verbranding, naast energie, slechts helder, schoon water voortbrengt.

Op zoek naar dergelijke energiebronnen, hoeft niet lang te worden gezocht. Die waren al bekend aan het einde van de vorige eeuw. Dat zijn zonne- en kernenergie. Beide in staat om duurzaam en in overvloed het supergas H2 te produceren. Toen al. Laat staan nu.

Alleen kwam dit goede nieuws voor iedereen die te maken had met de winning en exploitatie van fossiele brandstoffen, totaal ongelegen. De ultieme nachtmerrie.

Want toepassing van H2 als energieleverancier, in alle opzichten als zodanig verre superieur aan fossiele brandstoffen, zou het begin van het einde betekenen van hun goudmijn. Waarmee onmetelijke rijkdommen werden binnengehaald, afvalstoffen of niet. Weg met die spelbreker!

Te beginnen met kernenergie. Daarvoor stond, en staat nog steeds, een gigantisch propaganda-apparaat ter beschikking. Zeer succesvol! Met zonne-energie is dit een geheel ander verhaal. Met een echt professionele aanpak, zou de wereld met de zon als energiebron en producent van onuitputtelijke voorraden H2, allang verlost zijn geweest van de enorme chaos waarin we nu in terecht zijn gekomen.

Om dat te voorkomen, hebben onze klimaatridders een in hun ogen ideale tussen oplossing gevonden: het ontkennen of negeren van dit supergas H2 baat niet. Maar zorg er dan wel voor dat bij de toepassing van de zon als energiebron, de hoeveelheid geproduceerde H2 dusdanig gering is, dat deze geen enkele bedreiging meer vormt voor onze fossielen. Zet zonnepanelen in op plaatsen die daartoe het minst geschikt zijn en daarmee de opbrengst aan H2.

Daarmee tonen wij onze goede wil, maar trekken rustig ons eigen plan. Hetzelfde geldt voor de toepassing van windenergie. Weliswaar volmaakt ongeschikt, maar de opbrengst aan H2 is zo gering in vergelijking met de eerder vermeldde energiebronnen, dat die is te verwaarlozen. Geen dreiging vanuit die hoek. Wel een leuke bron van inkomsten.

Gevaar geweken, opdracht geslaagd! H2 van de baan. Bij gebrek aan alternatieve brandstoffen, zijn we gewoon weer aangewezen op fossiele brandstoffen. Met name op aardgas. Maar zelfs daar moeten we vanaf.

Want dat produceert bij verbranding het giftige, vervuilende gas CO2! Oorzaak van alle klimaatveranderingen, als belangrijkste broeikasgas ook nog eens verantwoordelijk voor de opwarming van onze planeet en de daarmee samenhangende, nog komende klimaatrampen.

Maar om dat allemaal te voorkomen, hebben we gelukkig het IPCC! De ontdekkers van het beest, het kwaad, het klimaatspook: het broeikasgas CO2.

Toelichting:

De gehele klimaatterreur is gebaseerd op de aanname dat CO2, als broeikasgas, voornamelijk verantwoordelijk moet worden gesteld voor de opwarming van de aarde. Onjuist.

Dankzij broeikasgassen als waterdamp, CO2, CH4 en onder meer N2O, is de temperatuur op aarde leefbaar, wereldwijd gemiddeld 15 graden Celsius. Zonder dit fenomeen zou het 33 graden Celsius op aarde kouder zijn. Minus 18 graden Celsius.

Sinds de industriële revolutie van 1850 tot nu, steeg de gemiddelde wereldtemperatuur met 0,9 graad Celsius. Het zgn. versterkt broeikaseffect. Gesteld dat deze stijging uitsluitend veroorzaakt zou zijn door broeikasgassen, niet dus, dan is daarvan waterdamp voor twee derde deel verantwoordelijk. Niet CO2. Samen met andere broeikasgassen, is dit gas voor slechts 0,3 graad Celsius mogelijk verantwoordelijk voor dit geringe broeikaseffect. Over meer dan anderhalve eeuw!

Met dit gegeven als belangrijkste argument, werd de CO2 mythe in het leven geroepen. Kritiekloos overgenomen door politiek Nederland. Luctor et Emergo! Het is vijf voor twaalf!

En zo trekken onze klimaatridders vanaf 1992 als moderne Don Quichottes ten strijde tegen een imaginair klimaatspook. Gedreven door angst voor een superieure tegenstander: waterstofgas, geproduceerd door zonne- of kernenergie.

Nu nog zien wat ze voor hebben met aardgas, dat al 55 jaar de hele wereld, inclusief Nederland, van warmte en elektriciteit voorziet.

En niet te vergeten met de jaarlijkse productie in ons land van acht miljard kubieke meter H2, door datzelfde gas geproduceerd.

Een energiebeleid dat erop gericht is, om de energiebron die al vele decennialang heel Nederland van warmte en elektriciteit voorziet, te vervangen door warmtepompen, what so ever, en dat ook nog eens de burger 100 miljard euro gaat kosten, kan rustig rampzalig genoemd worden.

Daar wordt reeds fanatiek aan gewerkt. In nieuwe huizen zijn er al geen gasaansluitingen meer, in de rest van alle woningen moeten de bestaande, perfect functionerende voorzieningen worden vervangen. Van het gas af! Aardgas wel te verstaan.

Een handelen dat is gebaseerd op de nergens wetenschappelijk bewezen funeste invloed, die het leven brengende gas CO2 zou hebben op allerlei dramatische klimaatveranderingen, met als gevolg apocalyptische klimaatrampen.

Die er aankomen, tenzij de wereld de aanwijzingen en oplossingen van het IPCC opvolgt. Een standpunt dat kritiekloos is overgenomen door onze politieke elite en waardoor Nederland sinds kort is opgescheept met een klimaatwet.

Want aardgas is een fossiel brandstof, dat bij verbranding en bij de omzetting naar H2, waterstofgas, het door hen als levensgevaarlijk bestempelde gas CO2 uitstoot. Dat geldt natuurlijk niet voor hen zelf als ze fossiele biosmassa inzetten om hun klimaatdoelen te bereiken. Daar komt driemaal zoveel CO2 bij vrij als bij de verbranding van aardgas (bron: Groene Rekenkamer), naast ook nog eens de gevreesde afvalstoffen. Terwijl aardgas wat dat betreft brandschoon is. Niks aan de hand: want dat heeft de volledige instemming van de Europese Unie.

Het grootste bezwaar tegen de verbranding van fossiele brandstoffen ligt in het vrijkomen van afvalstoffen. Niet in de uitstoot van CO2. De demonisering van dit gas begon pas in 1992. Met behulp van een gigantisch propaganda-apparaat, dat ook met veel succes werd ingezet door de farmaceutische en voedingsindustrieën.

Een geniale ontdekking! Het molecuul CO2, dat samen met dat andere molecuul O2, zuurstof, via de fotosynthese, al twee tot drie honderdduizend jaar menselijk leven op deze planeet mogelijk gemaakt, eindelijk ontmaskerd als de brenger en oorzaak van desastreuze klimaatveranderingen, die op termijn zullen leiden tot apocalyptische toestanden op onze aarde! 

Gelukkig net op tijd voorkomen door de wetenschappers van het IPCC, een orgaan, voortgekomen uit de Verenigde Naties. Zij gaan dit kwaad bestrijden en redden daarmee de wereld van ongekende natuurrampen.

Of hun theorieën allemaal wel kloppen, staat hevig ter discussie. Alleen al de wijze waarop zij dat willen doen blijkt zo onhaalbaar en vooral ook onbetaalbaar, dat hun oplossingen geen klimaatrampen zullen voorkomen, maar eerder grote financiële en sociale rampen zullen veroorzaken.

Oplossingen, zo ingrijpend en ontwrichtend, dat hun argumenten die zij gebruiken om hun afkeer te tonen tegen de inzet van een alleszins redelijk alternatief, kernenergie, slechts kinderspel zijn.

Maar overtuigend genoeg, om de wereld in 1992, tijdens de internationale klimaatconferentie te Buenos Aires, hun CO2 rampen verhaal over te laten nemen. Een historische vergissing, waardoor de wereld van nu is opgezadeld met een achterstand van 27 jaar, bij de oplossing van de huidige energieproblematiek.

Die vanaf die tijd, al voor een groot deel opgelost had kunnen zijn, door tijdig over te schakelen op de inzet van koolwaterstofgas, H2. Een energieleverancier die bij verbranding naast energie, alleen schoon, helder water voortbrengt. Die eens en voor altijd afrekent met een dreigend energietekort op termijn door uitputting van fossiele brandstoffen.

Die vooral ook afrekent met de gevreesde afvalstoffen, een groot gevaar voor het milieu en dus voor de volksgezondheid. Maar ook met de uitstoot van het zo geheel ten onrechte verfoeide gas CO2. Waardoor de gehele CO2 mythe zijn reden van bestaan allang zou hebben verloren en wij niet vandaag de dag opgescheept zouden zitten met allerlei onzinnige klimaatmaatregels. Nog maar het begin! De echte ellende komt nog. Dankzij die zieners, die nog steeds om welke redenen ook hun CO2 nonsensverhalen blijven volhouden en dus vooral aan symptoombestrijding doen, in plaats van het weg nemen van de oorzaak. En dat nog lang zullen volhouden.

Terwijl zij reeds lang geleden de oorzaak hadden kunnen stoppen door over te gaan op schone, duurzame energiebronnen als zonne- en kernenergie leveranciers van het onvolprezen waterstofgas H2. In onbeperkte mate.

Dat er bij kernsplitsing, enorme hoeveelheden energie in de vorm warmte vrijkomen, is een algemeen bekend feit. Ook al in het jaar 1992, het jaar waarin de CO2 hetze begon.

Ook dat deze enorme warmte omgezet kan worden in elektriciteit en daarna via elektrolyse van water in H2 en O2, waterstof en zuurstof. Dat met de toepassing van H2 tevens een einde zou komen aan de uitstoot van afvalstoffen en het gas CO2, betekende tevens dat hun zorgvuldig voorbereide en uitgedachte verhaal over de verderfelijkheid van dit gas en de plannen om dit gas ten koste van alles te bestrijden, op losse schroeven zou komen te staan.

Dat de klimaatalarmisten daarom hun strijd tegen zowel kernenergie als CO2, tot op de dag van vandaag, in alle hevigheid voortzetten, valt te begrijpen.

De voor en nadelen en tevens de gevaren van kernenergie, zijn al sinds driekwart eeuw genoegzaam bekend, evenals de kinderziekten bij de toepassing voor industriële doeleinden, sinds langer dan vijftig jaar.

Inmiddels zijn we aangeland bij de vierde generatie kernreactoren, zijn de kinderziekten al lang onder controle, is de veiligheid optimaal en wordt het gebruik van nucleaire brandstof op uitgebreide schaal toegepast in grote industrielanden als Rusland, China, India, Canada, Frankrijk, de Verenigde Staten van Amerika, het Verenigd Koninkrijk en overige.

In Nederland wordt de toepassing van kernenergie als energiebron voor H2, consequent doodgezwegen. Hier hebben we windmolens. De meest ongeschikte, onrendabele, onpraktische, onbetaalbare, landschap verontreinigende, subsidie verslindende vorm van H2 winning, die je kunt bedenken. Waarbij de elektriciteit, opgewekt door windkracht, eerst moet worden omgezet in H2, omdat alleen deze vorm geschikt is voor opslag en transport. Samen met zonnepanelen goed voor slechts 2,2% van het totale energieverbruik in Nederland (zie Lubach op Zondag, februari 2018).

Met de veruit grootste energieleverancier van elektriciteit en warmte, al sinds zestig jaren, het aardgas, wordt afgerekend: wordt vervangen door warmte pompen.

Naast kernenergie als ultieme bron van schoon, overvloedig H2 gas, is er natuurlijk de warmte van de zon, die onze aarde al miljarden jaren, vier en twintig uur per dag beschijnt. Zonder de enorme voorraad aan water, waterdamp en ijs, is er op onze daarom “blauwe planeet” genoemde aarde, geen leven mogelijk. Daardoor wordt de temperatuur op aarde bepaald. Natuurlijk niet door de arrogante, nietige mens met zijn fantasieën over CO2. Puur berustend op wishfull thinking en opportunisme.

Zonne-energie, die ons gratis en durend, 24 uur per dag, van een onuitputtelijke hoeveelheid warmte voorziet, kan middels omzetting naar elektriciteit en vervolgens via elektrolyse van H2O, ons blijvend voorzien van onmetelijke voorraden schoon waterstofgas.

Einde verbranding fossiele brandstoffen, einde uitstoot afvalstoffen, einde uitstoot van het verfoeide CO2, einde klimaatrampen, einde klimaatwet, einde allerlei niet te vergelijken andere oplossingen.

Mooier nog dan kernenergie. Mits toegepast op de juiste plaatsen, waar volop zon, ruimte en mogelijkheden voor het plaatsen van zonnepanelen zijn. Vanwaar het gas via pijpleidingen vervoerd kan worden naar de plaats van bestemming, om aldaar te kunnen worden opgeslagen en te worden gedistribueerd. Australië vervoert al vloeibaar waterstof naar Japan.

Voor Nederland liggen de mogelijkheden in bijvoorbeeld Zuid-Spanje en Noord-Afrika. Algerije transporteert aardgas via pijpleidingen, naar Italië en Spanje. Dergelijke mogelijkheden liggen over de hele wereld verspreid.

Waarom deze unieke mogelijkheden niet worden gerealiseerd, zou liggen in het feit dat deze oplossing te duur zou zijn. Of de duizend miljard dollar kostende fancy oplossingen van het IPCC dat niet zijn. Of de 1700 miljard dollar, die jaarlijks de gezamenlijke defensie-inspanningen op de wereld kosten. Of de te verwachten 1300 miljard dollar omzet in het jaar 2020 van de farmaceutische industrieën, met hun onbetaalbare gepatenteerde medicijnen. Blijkbaar stuit deze optie op te veel mogelijkheden en is te duur. Het is blijkbaar eenvoudiger op mensen op de maan te zetten en een ruimtevaartproject te financieren. Of om de CO2-mythe te financieren. De waarheid ligt gewoon in de politiek-economische onwil. Zowel kernenergie, als gratis zonne-energie worden om die reden geboycot.

In Nederland worden naast windmolens, ook zonnepanelen ingezet voor de winning van het waterstofgas H2. Ook hier is de opbrengst minimaal in vergelijking met de mogelijke opbrengst die toepassing van kernenergie zou opleveren. Ook hier wordt de toepassing van zonnepanelen, naast windmolens, zwaar gesubsidieerd. En wordt er daardoor schaarse, kostbare grond gekocht en gebruikt voor plaatsing van deze producten. Vooral vanwege de subsidies, niet vanwege het rendement. En al helemaal niet om een bijdrage te kunnen leveren aan het wereldwijde energieprobleem. Ons land is nu eenmaal veel te klein, is overbevolkt, kent relatief weinig zonneschijn en te weinig periodes met windkracht van enige betekenis.

Het bizarre van dit soort energiebeleid ligt in het feit, dat er in Nederland door de omzetting van aardgas in waterstof, acht miljard kubieke meter per jaar H2 wordt geproduceerd en dat ons land daarmee de op een na grootste producent van Europa maakt. We hebben derhalve geen enkele behoefte aan windmolens of zonnepanelen! We hebben aardgas en daarmee H2 in overvloed!

Weliswaar wordt dit H2 zwart gemaakt, door het grijs of blauw te noemen. En H2 uit wind en zonne-energie groen. Maar er is echt slechts een enkel soort waterstofgas en dat is reukloos, smaakloos en bovenal kleurloos! Evenals CO2!

Nu we blijkbaar aardgas genoeg hebben, moet nu toch echt worden begonnen met het in de eerste plaats dichtdraaien van de gaskraan in Groningen.

Door de overvloed van aardgas en H2, kan er gestopt worden met de subsidies voor peperdure windmolens en zonnepanelen. Die kunnen dan gebruikt worden voor de schadeloosstelling van de materiële schade van de Groningers. De immateriële schadeloosstelling valt niet te vergoeden. Ook niet door sorry te zeggen.

Blijft over de vraag waarom we van het gas af moet en. Ook weer zoiets.

De kans dat we in Nederland zullen overstappen op kernenergie, is onder het huidige politieke regime minimaal. Het verbruik van kernenergie alhier, bedraagt slechts 3% van het totale energie verbruik. In België is dat 50%, in Frankrijk 70%.

De meest voor de hand liggende oplossing om zonne-energie wereldwijd in te zetten op daarvoor de meest geschikte plaatsen en om door de inzet van het brandschone waterstofgas H2 eens en voorgoed af te rekenen met alle klimaat en energieproblematiek, zal vanwege allerlei tegengestelde belangen, voorlopig wel een mooie droom blijven.

De verschillende, meerdere andere manieren om H2 te produceren vallen in vergelijking met kern- en zonne-energie in het niet, wat er ook geprobeerd wordt om ons de klimaatdictaten en oplossingen van het IPCC ons door de strot te duwen.

Toch is er een, in ieder geval voor Nederland, een oplossing voorhanden, die heel Nederland al zeker meer dan vijftig jaar probleemloos van elektriciteit en warmte voorziet: het aardgas, ons door de Voorzienigheid in de schoot geworpen. Onder ons land en de Noordzee liggen uitgestrekte aardgasvelden waar we nog lang plezier van kunnen beleven, mits we er middels een verantwoord en zorgvuldig beleid een goede bestemming aan geven.

Van alle fossiele brandstoffen is aardgas veruit het schoonst. Het produceert nauwelijks tot geen afvalstoffen en relatief weinig van het ten onrechte verfoeide gas CO2. Als we nu eens de export van aardgas en waterstofgas door aardgas geproduceerd, drastisch zouden beperken of zelfs zouden stoppen, dan zouden we er nog lange tijd zelf van kunnen profiteren. Dan was de overgang naar warmte pompen niet nodig en zouden we alleen al daardoor honderd miljard euro besparen. En zouden we moeiteloos een overgangsperiode naar de onvermijdelijke schone energieleverancier H2 kunnen overbruggen. Gedemoniseerde CO2 uitstoot op de koop toe.

Aardgas is niet alleen voor Nederland een uitkomst, maar voor de hele wereld. Enorme aardgasvelden liggen over de hele wereld verspreid en met name in Amerika en Rusland. Aardgas kan via pijpleidingen en ook als vloeibaar aardgas, over de hele wereld worden getransporteerd. Zelfs al zou er in Nederland op termijn een tekort aan aardgas dreigen, quod non, dan is de import van dit gas nog vele malen goedkoper, dan de onbetaalbare oplossingen en dictaten van onze politieke elite, die voor ons een groene heilstaat in petto hebben. Heilstaten worden duurbetaald, zoals ook de recente geschiedenis ons heeft geleerd. A fool never learns. Helaas.

Het nieuwe credo van de klimaatalarmisten “van het gas af”, klinkt logisch. Want stoot dit aardgas bij verbranding niet het verderfelijke gas CO2  uit? Warmtepompen doen dit niet, dus is de overgang naar deze warmtebron verklaarbaar. Bovendien kan dan de gaskraan in Slochteren dicht. Jammer dat die overgang zo duur is, want dat gaat weer ten koste van de nog te betalen schadevergoedingen. Daar staat dan weer de bijdrage tegenover, die we leveren aan de wereldwijde bestrijding van het CO2 monster tegenover.

Toch rijst het bange vermoeden, dat dit nobele streven wellicht vooral nog andere doelen nastreeft. Stel je voor dat dit plan alleen voor Nederland is bedoeld. Dat dit uitgespaarde gas vooral bestemd is voor de export. Want de export van aardgas en waterstofgas is immers al jaren een gouden bron van inkomsten. Met die inkomsten kunnen dan weer veel eenvoudiger de vele subsidies betaald worden die nodig zijn voor de verwezenlijking van de klimaatwet, de klimaatdoelen. 

Want geld kan je maar eenmaal uitgeven. En het klimaat gaat voor alles. Die andere zaken die nodig geld behoeven, moeten maar even wachten. Hoe vaak moet er nog gezegd worden dat het goed gaat met Nederland?

Mensen begrijpen het woord prioriteiten niet. Er wordt veel te veel gezeurd over de hoge belastingdruk. Over de recente Btw-verhoging, over de unieke B.P.M., over de hoge benzine prijzen en andere accijnzen, over CO2 heffingen, over de steeds maar oplopende kosten voor de Gezondheidszorg van meer dan € honderd miljard jaarlijks, over de oplopende ziektekosten verzekering, over de buitensporige prijzen van de vele gepatenteerde geneesmiddelen, over de inmiddels onbetaalbare energienota’s, over het feit dat er inmiddels meer leiding gevende zijn dan onderdanen, meer generaals dan soldaten, meer directeuren en managers dan ondergeschikten, die allemaal buitensporige beloningen ontvangen in vergelijking met de mensen die het echte werk doen, over de buitensporige vergoedingen van euro-parlementariërs, over de afschaffing van het volksreferendum, over onbegrijpelijke rechterlijke uitspraken, over voedselbanken, armoede, discriminatie van buitenlanders, immigratie, integratie, open grenzen , over eenzame ouderen, de tirannie van het CBIJ, de achterstand bij het CBS, de chaos bij het UWV enz.

Mensen begrijpen niet dat zij ons zelf hebben gekozen en wij daarom de dienst uit maken. En wij vinden dat het klimaat prioriteit een is. Dat de windmolen onze redding is, evenals de laadpaal en de stekkerauto. En natuurlijk de warmtepomp. Dat kost nu eenmaal veel geld, dat de belastingbetaler zal moeten opbrengen. 

Ook al zijn windmolens en zonnepanelen eigenlijk niet geschikt voor toepassing in ons land, wij zullen Europa en de Wereld eens laten zien waartoe een klein land, onder een strak politiek regiem, toe in staat is. Wij zullen ze tonen hoe de klimaatdoelen en intentie verklaringen van Parijs gerealiseerd moeten worden. Ook al trekken die er zich niets van aan en gaan gewoon hun eigen gang. Zij zien dit loffelijk streven gewoon als een staaltje politiek exhibitionisme.

Dat kan alleen in ons land. De leeuwen van weleer, zijn nu inmiddels makke schapen. Zij volgen hun leiders onvoorwaardelijk en in goed vertrouwen. Op hoop van zegen.

Er is op deze aarde slechts een enkel brandstof dat bij verbranding, naast energie, als bij product schoon water oplevert en daarmee uniek is. Dat is waterstofgas, of H2, een reukloos, smaakloos en kleurloos gas. Niet groen, niet grijs, niet blauw. Gewoon kleurloos.

De vraag is, welke energiebron of bronnen dit gas produceren, niet alleen zonder ongewenste andere stoffen of bezwaren, maar vooral duurzaam en in onbeperkte hoeveelheden. 

Dat is zonder de minste twijfel zonne-energie, een bron die al miljarden jaren onze planeet, vieren twintig uur per etmaal, van ongekende hoeveelheden warmte voorziet. Warmte die door zonnecellen kan worden omgezet in elektriciteit en daarna via elektrolyse van water in het kostbare H2.

Natuurlijk wel op plaatsen waar de zon uitbundig schijnt en er genoeg plaats en ruimte is voor het installeren van voldoende zonnecellen. Aan gezien dit gas kan worden getransporteerd en worden opgeslagen, in tegenstelling met het tevens eerder gevormde elektriciteit, is de Zon de allerbeste, ultieme energiebron van H2.

Waarom de internationale gemeenschap in 1992 heeft gekozen voor de in vergelijking met zonne-energie, absoluut surrogaat oplossingen van het IPCC, in plaats van gezamenlijk te zoeken naar mogelijkheden om de boven geschetste toepassing van zonne-energie te onderzoeken en uit te breiden, is een groot raadsel?

Een ander vergelijkbaar alternatief zou de keuze voor kernenergie zijn geweest, dat ook in die tijd, volgens dezelfde principes van omzetting van warmte naar H2 als zonne-energie, in staat was om de wereld duurzaam en overvloedig van schone energie te voorzien. 

De toepassing van H2, kent geen uitstoting van afvalstoffen noch van het gas CO2, dat tot in het einde der dagen symptomatisch moet worden bestreden met onbetaalbare, bizarre oplossingen.

Met de invoering van waterstofgas of H2 als belangrijkste energieleverancier, zou de wereld er veel rooskleuriger uitzien evenals de toekomstverwachtingen. De energiebronnen die bij uitstek geschikt zijn om dit gas te leveren zijn bekend, evenals de technische mogelijkheden om uit deze bronnen op een veilige en economisch verantwoorde wijze waterstofgas te produceren, te transporteren en op te slaan.

Dat hoeft zeker niet het einde te betekenen van alle fossiele brandstoffen. Al hele maal niet van het brandschone aardgas, dat de gehele wereld al tijden lang van warmte en elektriciteit voorziet. En zelfs van H2! En dat in de toekomst onontkoombaar zal moeten blijven doen. Zeker in de energie transitiefase naar H2. Zeker in Nederland.

In diezelfde fase zal de inzet van echt vervuilende fossiele brandstoffen geheel kunnen worden afgebouwd en stopgezet. En kan er een eind komen aan de CO2 hetze en de daarmee samenhangende klimaatdictaten, klimaatdoelen en schijnoplossingen van het IPCC.

Want dan is het afgelopen met de uitstoot van afvalstoffen en het zo verwenste gas CO2. En de hemel zij dank ook met het overbodig geworden IPCC! En zijn wij eindelijk bevrijd van die uitzichtloze klimaatdictaten en klimaatterreur. En is er weer plaats voor echte Vrijheid en Democratie. En worden de kiezers weer de baas in plaats van de gekozenen! De hemel zij dank!

5 Juli, 2019. Matthijs Schoemacher.